Kıyamet Bizim

        Birden duracakmış gibi zaman. Tüm insanlar donup kalacaklar. Eksi yirmi derecede çeşmeden damlayan suyun, çeşmenin ağzında donması gibi… Yaşadığı hayatın en ucunda; kimsesiz olarak, yaşlanmadan, beynindeki şüphe ve gizemlerle donacak insan. Durduğunda zaman, içeri ağlayacak insan. Sessiz ve sinsi…

        Yaşanılanlar zihnine saplanacak, ölecek anılar. Kan akmadan bitecek iş. Bir adım savaşmadan ve tek bir mermi atmadan kaybedilmiş bir toprak gibi… Aklını teslim edecek bugüne kadar savaştığı her şeye. Bu kez sessizce hallolacak her şey. Düşlerinde yaşattığı kahramanlar öldürecek onları. Hissiz ve gizli…

        Yalnızca bir delinin aklına geleceğiz. Tırnaklarıyla duvarı aşındırmış bir delinin… Çığlıklarında hayat bulacağız, kafasını duvarlara vururken kendinden geçmek için. Onun zihninde çalkalanırken aşağı-yukarı, kendimizi bulacağız kanlı ve soğuk bir kış gecesi. Durup düşünmek üzereyken deli dürtecek bizi. Kendimizi vuracağız. Sizli bizli…

Psychohol

B/M

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s