Bir Gülüş

Ne yaptın Tanrım?
Bu gülüşteki ayrıcalık neden?
Yoksa bu
O gülüş mü?
Destanlarda, efsanelerde geçen?
Ayçiçeklerinin yüzünü döndüğü
O doğduğunda
Karanlığın öldüğü
Gülüş, bu mu?
Leyleklerin
Görmek için
Ülke ülke göç ettiği
Kitapların
Savaş sebebi diye
Sayfalarca
Söz ettiği gülüş
Bu mu?
Bahar vakti
Nisanda, mayısta
Papatyaları, gülleri solduran
Yalnızlıktan ölürken
Kalabalık dişlerle
İçine sıcacık
Bir ümit dolduran
Okul dönüşü eve
Uçurtmasını kapıp
Dağlarda sevinçle koşturan
Bir çocuk gibi
Bir gülüş bu
Veysel’i kör eden
Van’da dağı göl eden
Afrika’yı çöl eden
Dünyayı deli döndüren
Bir gülüş bu.

Psychohol

B/M

Yalnızlık Bir Ekip İşidir

Yalnızlık bir ekip işidir
Kalabalık bir ekip işi
Kendini herkesin aklından çıkarmak
Aslında büyük bir marifettir
Sessizlikten sarıldığında ıslığa
Koyduğunda başını yastığa
Kimsenin umrunda olmamak
Bir başarıdır işin özü
Ne bir telefon zırıltısı
Ne bir bebek ağıltısı
Yalnızlığına içmek geceleri
Epey yetenek isteyen şeydir

Yalnızlık bir ekip işidir
Kalabalık bir ekip işi.

Psychohol

B/M

Gökdelenler Altında


Bu gece
Gökdelenler altında uyuyacağım
Bilmezsin
Ne kadar üşüyüp, donacağım
Kalabalıklarda
Nasıl ıssız kalacağım
Bir ses olsan kulaklarıma
Kendimi bulacağım
Güleceğim

Bu gece
Gökdelenler altında uyuyacağım
Durmaz mı bu rüzgâr
Sevgilim
Yağmur dursa
Bir umut bulacağım
Ayaklarımda kaç kilo ağırlık
Hayâllerimi de yanıma çağırıp
Sıcak bir yuvaya uçacağım
Gideceğim

Bu gece
Gökdelenler altında uyuyacağım
Bitmez mi bu gece
Bitmez mi bu kâbus
Olmasa da parmaklık
Sanki bir mapus
Geleceğim gidiyor
İşte kapış kapış
Yapmazsam eğer
Aptalca bir iş
Geleceğim

Bu gece
Gökdelenler altında uyuyacağım
Aklım hırçın bir özgürlük delisi
Sığmıyor bu duvarlara hayâllerim
Artık yürek kaldırmıyor başka bir engeli
Ben gelemiyorum, uzağım
Sen gel sevgili
Bu gökdelenler altından
Uyandır beni

Psychohol

M/İ